Problemy z zajściem w ciążę

Od jakiegoś czasu ja i mój partner staramy się o dziecko, lecz bez skutku. Co mogę w tej sytuacji zrobić?

Pytanie zadane przez: Jola

Pani Jolu,
kolejne Państwa działania powinny zależeć od tego, jak długo trwają Państwa starania o potomka.

Niepokoić należy się dopiero wówczas, jeśli do zapłodnienia nie dochodzi przez rok od rozpoczęcia starań. Podstawą jest obserwacja cyklu i podejmowanie stosunków w okolicach występowania owulacji. Warto w tym celu obserwować swoje ciało aby wychwycić okres płodny w trakcie cyklu. Nie warto jednak popadać w skrajności i skupiać się wyłącznie na celu prokreacyjnym współżycia. Bardzo silna chęć posiadania dziecka niejednokrotnie wiąże się z permanentnym stresem, rozczarowaniami i frustracją – te zaś nie pozostają bez wpływu na układ hormonalny, w ten sposób tworząc efekt błędnego koła. Należy ponadto pamiętać, że na przesunięcie owulacji może wpłynąć nawet zwykłe przeziębienie w danym cyklu, a także stres, niewłaściwa dieta czy infekcje. Oprócz obserwacji dni płodnych, opartej zarówno na obserwacji zmian temperatury ciała (o trwającej owulacji świadczy wzrost temperatury o przynajmniej 0,2ºC względem najwyższej temperatury z ostatnich kilku dni) i obserwacji śluzu (zwiększenie jego ilości i zmniejszenie gęstości), możemy wykorzystać dostępne na rynku testy owulacyjne, a nawet bardziej zaawansowane technologicznie komputery owulacyjne. Niezależnie jednak od kontroli dni płodnych warto zadbać również o odpowiednią jakość nasienia partnera. Na czas starań o potomka mężczyzna powinien zrezygnować z używek, zadbać o dietę oraz o zdrową dawkę ruchu.

Jeśli mimo wzmożonej częstotliwości zbliżeń w dniach płodnych oraz dbałości o kondycję obu partnerów przez rok starania okażą się bezowocne, możemy podejrzewać niepłodność (nie mylmy jednak pojęcia z bezpłodnością). Po tak długotrwałych staraniach partnerzy powinni zgłosić się do specjalisty. Pani wówczas powinna umówić się na wizytę do ginekologa, który po przeprowadzeniu wywiadu skieruje Panią na właściwe badania (najpewniej będzie to m.in. cytologia, USG narządów rodnych, kontrola poziomu hormonów – płciowych oraz m.in. tych produkowanych przez przysadkę mózgową i tarczycę) i na tej podstawie opracuje program dalszego leczenia. Warto, aby w tym samym czasie partner zgłosił się na badanie nasienia – budowy, ilości i ruchliwości plemników, których kondycja jest równie kluczowa dla procesu zapłodnienia.

Myśl o głównych zdrowotnych przyczynach problemów z zajściem w ciążę sugeruję zostawić na później, jednak warto wiedzieć, co może wpływać na problemy z płodnością. Są to:

  • wiek – po 35 roku w przypadku kobiet i 40 roku życia w przypadku mężczyzn zdolność do poczęcia dziecka zmniejsza się,
  • nieregularność owulacji, często związana też z zaburzeniami hormonalnymi,
  • choroby układu rozrodczego kobiety, zarówno zaburzenia funkcjonowania macicy, jajników i jajowodów, ale także infekcje i stany zapalne,
  • choroby układu moczowo-płciowego mężczyzny, obniżające liczbę oraz ruchliwość plemników,
  • zaburzenia hormonalne u mężczyzny.

Jeśli więc starania trwają już ponad rok zalecam przede wszystkim udanie się do poradni w celu przeprowadzenia podstawowych badań wykluczających niepłodność obojga partnerów bądź pozwalających opracować szczegółowy program jej leczenia.